Gregoriaanse zang brengt onthaasting

Of ie  de Onze Lieve Vrouwekerk in Maastricht of het Boshuis in Klarenbeek binnenloopt, Bart Willemsen kijkt even en zingt dan enkele regels Gregoriaans. Meestal uit het populaire ‘Rorate…’. Even die serene klank horen.

De dirigent van shantykoor de Ijsselboei en vrouwenkoor de Regenboog is ook liefhebber van het Gregoriaans, dat in de oude katholieke liturgie een centrale plek innam.

Gregoriaans wordt eenstemmig, zonder begeleiding gezongen en is te vergelijken met een stromende beweging, welke door de ruimte golft.

Een juiste uitvoering van het gregoriaans roept een natuurlijke rust en sereniteit, die velen dat gevoel van ‘onthaasting’ biedt. Gregoriaanse gezangen gelden als een meditatief moment van rust en bezinning. Menigeen zal de weemoed van het ‘Requiem’ herkennen.

Waar het gregoriaans in de kerkdiensten steeds meer naar de achtergrond verdween, is er een hernieuwde belangstelling voor deze oude zang ontstaan. Er is veel onderzoek gedaan naar de eerste wijze van noteren van de gezangen in de negende eeuw, de verschillende stijlen en wijzes van uitvoeren.

Bart volgt een meerjarige opleiding ‘Gregoriaans’ om zich de meest actuele kennis eigen te maken. Hij wil met 10 tot 12 mannen in de omgeving van Klarenbeek, Loenen en Eerbeek een Schola Gregoriana vormen. Doel is om het Gregoriaans te behouden als cultureel erfgoed, maar ook om zijn kracht en inspiratie te benutten bij bijzondere gelegenheden en diensten. Hoe mooi is het dan als een geoefende groep zangers medewerking verleent.

Er kunnen zich nog een aantal zangers melden via info@sharada.nl

Comments are closed.