Column – Omzien naar elkaar

Onlangs las ik in een krant een artikel over “noaberschap”. U weet wel, de buren regelen alles rondom het overlijden, dus het aanzeggen, het opbaren en de koffietafel na afloop van de begrafenis. In bepaalde gebieden in Nederland leeft dat gebruik nog heel sterk. Ook in Loenen wordt in sommige buurtschapjes het dragen van de overledene nog wel door de buren gedaan.

Niet alleen op mijn vakgebied, de uitvaart, maar ook op andere gebieden zou het fijn zijn als het “noaberschap” weer meer in zwang zou komen.

Zoals u waarschijnlijk wel weet, is een aantal van onze dorpsgenoten ziek; terminaal, ernstig of wat minder ernstig. In alle situaties staat het leven in die gezinnen op zijn kop. Hoe fijn is het dan als je niet om het eten, of de boodschappen hoeft te denken. Of niet met de bus naar het ziekenhuis hoeft, maar gebracht wordt, door de buurvrouw. De buurkinderen laten de hond uit, en er wordt tijdens afwezigheid in verband met dagelijks ziekenhuisbezoek op het huis gelet. Er hoeven geen woorden aan te pas te komen, geen mooie, meelevende frasen. Nee, een ovenschotel, om de hoek gezet, laat je al weten dat er aan je gedacht wordt, dat er meegeleefd wordt, dat je niet alleen staat. Als partner, als gezin. Hoe waardevol is dat. Juist in deze wereld waarin we helaas steeds meer alleen maar aan onszelf denken.

Omzien naar elkaar, “noaberschap”….. volgens mij is Loenen ook daar best goed in.

Ik wens u álle gezondheid toe.

Lian Brandsma

Comments are closed.